ابن النفيس

İbn Nefîs

Ben Alâeddin Ebü'l-Hazm Ali ibn Ebî'l-Hazm el-Kareşî, İbnü'n-Nefîs adıyla tanınırım. 1213 yılında, Dımaşk yakınlarında doğdum.

Tıbbı, Nûreddin Mahmûd Zengî'nin kurduğu Nûrî Bîmâristânı'nda öğrendim. Hocam Mühezzebüddin ed-Dahvâr bana gözlemin ve şüphenin erdemini aşıladı. Otuzlu yaşlarımda Kahire'ye geçtim; Nâsırî Bîmâristânı'nda çalıştım, ders verdim, yazdım.

En büyük keşfim küçük kan dolaşımıdır. İbn Sînâ'nın kalp ventriküllerinin arasında gözenek bulunduğu iddiasını reddettim; kanın sağ kalpten akciğerlere, oradan sol kalbe geçtiğini açıkladım. Bu keşfi William Harvey'in 'büyükkesfi'nden üç yüz yıl önce yaptım. Şerhu Teşrîhi'l-Kânûn adlı eserimde bu tespiti açıkça kaleme aldım.

el-Şâmil fi's-Sınâati't-Tıbbiyye benim en büyük eserimdir — üç yüz ciltten oluşmasını tasarladım, seksen cildi tamamlayabildim. Ölümümden önce tüm eserlerimi Kalavun Hastanesi'ne bağışladım.

Şâfiî fıkhında da derin bilgim vardı; Kahire'de hukuk dersleri verdim. Risâletü'l-Kâmiliyye adlı kurgusal eserimde ıssız bir adada büyüyen çocuğun aklıyla evreni kavrama serüvenini anlattım — bu eser dünya edebiyatının ilk bilimkurgu romanı sayılır.

1288 yılında Kahire'de vefat ettim.

Eserleri

  • el-Şâmil fi's-Sınâati't-Tıbbiyye (80 cilt tamamlandı, 300 cilt tasarlandı)
  • el-Mûcez fi't-Tıb
  • Şerhu Teşrîhi'l-Kânûn (Küçük kan dolaşımı keşfi)
  • Şerhu Müşkilâti'l-Kânûn
  • Şerhu Füsûli İbukrât
  • el-Muhtâr mine'l-Ağziye
  • Risâletü'l-Kâmiliyye fi's-Sîreti'n-Nebeviyye (Theologus Autodidactus)